De goochelaar legt zijn handen op een eenvoudige tafel. Hij sluit zijn ogen. Langzaam komt de tafel los van de grond, eerst tien centimeter, dan een halve meter, dan een meter de lucht in. Geen draden. Geen platform. Geen camera-trucage. Hoe?
Bekijk deze truc in actie
De techniek: bodylift, gimmick of magneet
Er bestaan drie hoofdmethodes voor de zwevende tafel. De eerste is de 'bodylift': een metalen frame zit onder de mouw van de goochelaar verborgen en haakt onopvallend onder de tafelrand. De goochelaar tilt de tafel letterlijk op met zijn lichaamskracht, terwijl het lijkt alsof zijn handen er nauwelijks aankomen.
De tweede methode gebruikt een 'gimmick': een trekstang die onder kleding zit. De magiër buigt zijn romp lichtjes naar voren en de tafel rijst mee. Deze methode wordt veel gebruikt in Aziatische uitvoeringen omdat hij heel stabiel is.
De derde methode is technologisch: krachtige neodymium-magneten in de tafel en in apparatuur onder het podium, of (in moderne theatershows) onzichtbare elektromagnetische velden. Deze methode is duur maar levert de spectaculairste effecten op, de tafel kan ronddraaien terwijl hij zweeft.
- ✦Bodylift: metalen haak onder de mouw, tafel wordt 'opgetild' door het lichaam
- ✦Gimmick: trekstang die onder de kleding meebeweegt met de romp
- ✦Magneten / elektromagnetische apparatuur: voor grote podiumshows
De psychologie: het oog gelooft wat het lichaam ziet
Mensen zijn neurologisch geprogrammeerd om afwijkingen van zwaartekracht onmiddellijk op te merken, het is een overlevingsinstinct. Wanneer iets zweeft dat hoort te vallen, gaat er een alarmsignaal door het brein. Goochelaars exploiteren deze biologische reactie. De truc werkt omdat hij het diepste instinct in u stoort.
Daarnaast werkt de afstand. Een tafel die zweeft op 50 cm van de toeschouwer is verbluffender dan een tafel die zweeft op 20 meter. Vandaar dat de meeste levitatie-illusies bewust dichtbij het publiek worden uitgevoerd, soms zelfs aangeraakt door toeschouwers, wat de illusie alleen maar versterkt.
De goochelaar gebruikt vaak 'rituele' gebaren (handen wapperen, ogen sluiten, ademhalen) niet voor de magie zelf, maar om de aandacht te kanaliseren. Zonder die theatrale opbouw lijkt het te plotseling en daardoor minder echt.
Van India tot Las Vegas
De vroegste vorm van levitatie is de Indiase 'Madras Levitation', waarbij een goeroe lijkt te zweven, alleen ondersteund door een stok onder zijn arm. Dit principe, bestaande structuur die er niet uitziet als ondersteuning, vormt nog steeds de basis van moderne straat-levitaties.
Op grote podia werd de truc beroemd door David Copperfield's 'Flying' act (1992), waarbij hij door de hele zaal vloog. Zijn methode (een speciaal harnas met onzichtbare draden) is patentbeschermd en blijft een van de best bewaarde geheimen in de magie.
Levitatie blijft het ultieme symbool van magie. Geen andere truc raakt zo direct aan onze diepste overtuiging over hoe de wereld werkt, en daarom blijft hij eeuwen achter elkaar adembenemend.